Dondersteen
Rinz is een ondeugende dondersteen aan het worden. Hij kan erg hard lachen om zijn eigen streken. Met name als hij dingen doet waarvan hij wel weet dat het eigenlijk helemaal niet mag. Hij weet niet hoe snel hij mijn bril moet grijpen als ik hem op mijn arm heb. Elke keer als ik nee zeg schiet hij in de lach en kan ik weer dekking zoeken en zijn grijpende handjes ontwijken. De boeken uit de boekenkast zijn ook erg leuk. Met name als er nee wordt gezegt. Dan trekt hij nog snel een sprintje om een boek te pakken voor papa of mama bij hem is. Of als mama hem in bed legt, een kus geeft en zegt dat hij lekker moet slapen. Natuurlijk luister je dan, niet maar ga je zo snel mogelijk weer zitten of staan. En als mama dan zegt dat het niet mag moet je natuurlijk heeeeeeeel hard lachen en gaan liggen voor mama weer bij je is. Deze rituelen herhaalt Rinz net zolang tot hij het niet leuk meer vindt. En om iets niet leuk meer vinden moet je het natuurlijk wel heeeeeeeeeel vaak doen.
Natuurlijk denken jullie dat gezien de leeftijd van Rinz dit niet kan. Nou reken er maar op dat ons boefje weet wat nee betekent. Zodra hij hoort dat Maaike of ik nee zegt omdat hij weer eens iets doet wat niet mag, beginnen zijn ogen te stralen. Net voordat hij het dan nog een keertje wil doen kijkt hij je eerst aan. De twinkeling in zijn ogen wordt dat groter en op het moment waarop wij nee zeggen begint hij te grijnzen van oor tot oor. Nee betekend voor Rinz zoiets als leuk, iets om nog een keertje te doen.
Maaike is vroeger ook zo'n dondersteen geweest. Oma heeft genoeg verhalen verteld van de streken die Maaike vroeger uithaalde. Als ik die verhalen hoor kan ik niets anders dan hopen dat Rinz niet alles van ons mee heeft gekregen. Als dat namelijk wel zo is krijgen wij nog aardig wat te stellen met hem. Het behang inkleuren kan dan wel niet (we hebben nu eenmaal geen behang), een boterham in de videorecorder stoppen ook niet (de boterham past niet in een DVD speler) maar er zijn genoeg dingen die nog wel kunnen.
Ik hou mijn hart ook vast als Rinz gaat lopen. Zodra hij kan lopen kan hij zijn ondeugende dingen buiten ons zicht uithalen. Gelukkig zijn de ondeugende dingen die hij doet eigenlijk wel leuk. Het is best wel leuk om te zien dat Rinz ons uitdaagt omdat hij graag lacht en ons graag ziet lachten. En lachen doen we dan ook elke keer om zijn fratsen.
| 
