Lopen

Rinz klimt op dit moment werkelijk overal tegenop. Eigenlijk doet hij dat al vanaf dat hij een maand of 8. Maar op dit moment is hij sneller dan ik kan knipogen. Toen hij net begon met staan ging dat heeeeeel voorzichtig en langzaam. Dat stadium zijn we nu al aardig voorbij. Rinz is vliegensvlug en dat maakt het een aardig handenbindertje. De tijden van Rinz op de grond zetten en even je hoofd omdraaien ligt daarmee ook ver, heel ver achter ons.

Rinz is ook een boom van een vent. Het is een lange vent met voor hem alle gemakken van dien. Voor ons is zijn lengte wat minder. Iets midden op tafel zetten heeft geen zin. Hij loopt een aantal rondjes rond de tafel, volgens mij om te zoeken vanaf welke kant hij erbij kan, en vervolgens gaat hij op zijn tenen staan en heeft hij te pakken wat er ligt. We hebben door zijn klimtalent het huis aardig moeten verbouwen. Mensen die al eens bij ons thuis geweest zijn weten dat wij een passie voor Volswagen Kevers hebben. Sterker nog, in de garage staat ze..... Onze 39 jaar oude kevertje. De oma van Maaike heeft haar nieuw gekocht.

Nu hebben we in huis ook een aardig aantal bijzondere kevers staan. Een aantal zelf gekocht en een aantal gekregen. Een goede vriend van me heeft er eentje uit Engeland en Zuid Afrika mee genomen. Deze stonden op een redelijk lage hoogte in een kastje. Rinz had ook binnen een mum van tijd door dat die kevertjes daar stonden. Op die momenten, de momenten dat je nog net iets uit zijn handjes weet te redden, weet je weer dat je huis niet "kinderbestendig" is. 

Het klimmen van Rinz zijn we nu aardig gewent maar nu komt het volgende avontuur van Rinz aan. Naast het klimmen gaat hij nu ook overal langs lopen. En daarin lijkt hij vindingrijker te zijn dan ik me had kunnen voorstellen. Zo klimt hij tegen een keukenkastje op en loopt via alle andere deurknopjes de keuken rond. Nog leuker is het natuurlijk als je aan zo'n deurknop gaat hangen en het kastje open gaat. Nu hebben we gelukkig helemaal niets in de keukenkastjes wat kwaad zou kunnen. In het ergste geval valt er een houten bord op de grond.

Toch is Rinz niet helemaal tevreden met het aan kastjes hangen. Sinds een paar dagen neemt hij iets meer risico. Rinz is nu aan het proberen kleine afstanden te overbruggen. Als papa is het geweldig om te zien dat je mannetje al bijna gaat lopen. Los lopen dan wel te verstaan. In mijn hoofd zitten wel 1000 dingen die we dan samen zouden kunnen doen. In mijn gedachte zie ik Rinz al met kleine laarsjes aan in de tuin banjeren. Tot deze gedachtes ruw worden verstoord door een klap en het huilen van Rinz. Je probeert je kind(eren) tegen alles te beschermen maar sommige dingen moet hij echter ondergaan. Lopen leer je net als fietsen met vallen en opstaan, heel veel vallen en opstaan. Natuurlijk komt het allemaal goed en is ons ventje nog soepel. Ook ik heb leren lopen met vallen en opstaan maar dat maakt het nog niet makkelijk om Rinz af en toe te zien vallen. Ik heb wel eens gekscherend tegen Maaike gezegd dat ik een helmpje ga kopen voor Rinz. Ik zou het ook bijna doen. Zijn eerste bloedneus heeft hij alweer gehad met het maken van een smak op de plavuizen.

Rinz is gelukkig een beer van een vent. Niet alleen maar in lengte maar ook met zijn pijngrens. Na het vallen huilt ook Rinz net als elke andere peuter. Nu huilt Rinz gelukkig alleen van de schrik en kunnen papa en mama hem binnen 2 tellen weer troosten. Maar ondanks dat voel ik het zelf meer dan Rinz dat doet.... in mijn hart dan wel.....!