Nachtrust
Er lijkt een einde te zijn gekomen aan onze nachtrust. Sinds een paar weken slaapt Rinz vrij onrustig en wordt hij zo rond een uur of 03:00 wakker. Hij begint niet met huilen maar met kletsen in zijn slaap. Maaike kan nu blijven liggen omdat ik toch als eerst wakker ben en vaak voor hij gaat huilen al beneden sta om een flesje klaar te maken. Als ik dan beneden sta te wachten op de magnetron begint hij te huilen. Papa is dan binnen 20 seconden weer boven met het klaar gemaakte flesje.
Op zich ben ik geen nachtbraker en slapen doe ik ook best graag. Nu kom ik niet graag midden in de nacht mijn bed uit maar eigenlijk vind ik het niet eens zo erg. Het midden in de nacht wakker worden valt me eigenlijk nog best mee. Ik had verwacht dat mijn oogleden tot mijn middel zouden hangen maar als ik in de spiegel kijk lijkt het mee te vallen. Uiteraard ben ik sowieso een knappe kerel J, mijn zoon lijkt op mij en ik hoor niet anders dan dat iedereen het een knap kereltje vindt. Nee, zonder gekkigheid kan ik wel zeggen dat ik graag mijn bed uit kom voor Rinz.
Als ik ’s nachts mijn bed uit kom dan is het een momentje waarop ik mijn ventje helemaal alleen voor mezelf heb. Als ik hem in mijn armen vast heb en de fles geef, is ondanks dat het midden in de nacht is, een geschenk. Dan kan ik genieten van Rinz zoals je hem overdag niet mee maakt. Overdag is het een zeer druk kereltje die tijdens het spelen even naar je toe kruipt om te kroelen. Maar na dat kroelen schiet hij gelijk weer van je schoot af om langs de tafel te lopen of over de grond te banjeren. ’s Nachts kan ik gewoon naar hem kijken en genieten zoals hij zijn flesje drinkt. Kijken naar dat mooie koppie van hem.
Ondanks dat ik graag mijn bed uit kom voor Rinz hoop ik voor hem dat hij de nachten weer snel door slaapt. Een goede nachtrust heeft hij wel nodig om al die drukke bezigheden van overdag te verwerken. En met zijn ontdekkings en wandeldrift heeft hij heel wat energie nodig!!! |