Tandjes

Al een aantal weken lijkt het erop dat het enige dat ervoor zorgt dat we Rinz nog als baby kunnen zien, het ontbreken van tandjes, ook eindelijk gaat komen. Met andere woorden: Rinz krijgt zijn tandjes. Althans, dat denken we dus al een paar weken.

Eigenlijk alles gaat gigantisch snel met Rinz. Ondanks dat wij er echt wel voor zorgen dat we alle tijd met Rinz super bewust mee maken, vliegt de tijd toch sneller dan we zouden willen. Ik moet toegeven dat iedereen ons ervoor gewaarschuwd heeft maar desondanks lijken we achter de feiten aan te lopen. Rinz wordt een echte kerel, een grote vent en een kanjer. Een kanjertje was hij al maar het verkleinen van woordjes kunnen we wel achterwege laten. Met zijn 76 cm en 11 kilo is hij met 9 maanden een boom van een vent aan het worden. Als mensen horen dat Rinz pas 9 maandjes is kijken ze ook best verbaast naar hem.

Rinz wil al maanden niets liever dan staan. Wat er ook is en hoe moe hij ook uit school kom, als hij kan staan grijnst hij van oor tot oor. De laatste paar weken is staan niet meer voldoende maar wil hij lopen. Of het nu aan onze hand is of langs de box, tafel of alle andere dingen waar hij op kan steunen. Als Rinz maar kan lopen, dan is alles goed voor hem. Dit zorgt ervoor dat we hem niet meer op ons gemak op zijn speelkleed kunnen laten spelen. Voor je het weet is hij er vandoor en staat hij weer ergens tegenaan te leunen en te genieten.  Een echt handenbindertje dus. Alles bij elkaar genomen loopt Rinz redelijk voor op zijn leeftijdsgenootjes. Op zijn tandjes na dan...............

Doordat hij overal gaat staan vinden we hem ook op in de meest bijzondere houdingen in zijn bedje. Meestal wordt hij nog wel even wakker en gaat hij in de hoek van zijn bedje staan. Daar valt hij in slaap en dat levert best wel leuke foto's op. Zittend voorover, achterstevoren, eigenlijk kan je het niet bedenken of we hebben het wel gezien. Alles bij elkaar genomen worden we dagelijks geconfronteerd dat hij niet meer ons kleine mannetje is maar onze grote vent. Op zijn tandjes na dan...............

Ach, al weken denken we dat die tandjes gaan komen en ze zullen echt wel komen. Maar voor mij hoeft het nog niet. De tandjes maken hem helemaal een echte vent denk ik. Daar ben ik nog niet aan toe hoor. Ik wil mijn kleine ventje nog even houden zoals hij is.........

Texel

Inderdaad! We zijn alweer een weekje weg. Dit keer geen warme oorden en verre familie maar gewoon een midweekje naar Texel toe. Met dank aan Maaike haar werk natuurlijk. Sommige werkgevers erkennen het harde werken en de extra inzet die zo nu en dan gedaan wordt. Zo ook bij Maaike en dit keer mochten we een midweekje naar Texel toe. Eindelijk ging een droom van Maaike in vervulling. Al jaren wilde ze naar Texel en dit keer zou het er dan eindelijk van komen. De fietsendrager geleend van Arjan en Melanie en de fietsen konden nu ook nog mee. Rinz is oud en sterk genoeg dat hij lekker rechtop kan zitten en dit ook aardig lang kan volhouden. Daarbij kon Maaike haar mamafiets eindelijk eens vaker gebruiken dan een kort rondje dorp.

Eigenlijk zijn we nog maar één keer voor Texel gaan fietsen. Daar genoot Rinz zichtbaar van. Heerlijk om zich heen kijken en alle indrukken op hem af laten komen. Met de fiets kom je nu eenmaal wat verder dan met de wandelwagen. De auto was gepakt, de fietsen achterop en om 10:00 uur begonnen we aan de reis naar Texel. Na het vliegtuig ging ons ventje nu ook nog eens met een veerboot mee. Iets wat zijn favoriete leidster van het dagverblijf beide nog niet had gedaan. Stoere vent dus! De reis naar Den Helder was lang maar verliep rustig. Zo nu en dan viel Rinz in slaap. En weer kunnen we trots zijn dat hij er zo vrolijk en rustig onder bleef.

In Texel aangekomen konden we genieten van een midweekje met het gezin. Even lekker uitwaaien, veel fietsen en wandelen. Echt heerlijk om te doen. Fietsen was geweldig en Rinz heeft er heel erg van genoten. Dat liet hij ons horen ook. Met grote regelmaat kraaide hij het uit van plezier. Ook nu had al alweer snel door hoe iets werkte. Maaike heeft haar fietsbel één keer gebruikt en daarna wist Rinz het wel. Elke keer als ik mijn fietsbel liet gaan deed Rinz hetzelfde met de fietsbel van Maaike.

Tijdens één van onze fietstochten zijn we langs een manege gereden. Hier zijn we even gestopt om Rinz een paard te laten aaien. Rinz ging helemaal uit zijn dak, geweldig vond hij het om de maanen van het paard te aaien. Alweer een ervaring die hij nog nooit heeft gehad. Onvoorstelbaar dat Rinz eigenlijk elke dag wel iets nieuws ervaart, een nieuwe indruk heeft te verwerken. In Texel heeft Rinz er genoeg gehad en dat hebben wij geweten. Rinz heeft slecht geslapen, iets wat compleet nieuw was voor ons. Al vanaf 8 weken slaapt hij nachten door en met uitzondering van een nacht of 2 hebben we ook nooit wakker gelegen. Dit komt niet alleen door nieuwe indrukken maar hij is bezig om tandjes te krijgen, is verkouden en hij zit weer midden in een sprong.

Al met al was het een geweldige vakantie met veel fietsen en wandelen, iets waar het gezin van der Staal gewoon erg van geniet.

Kruipen

Rinz is aan het kruipen geslagen. Na lang alleen dingen te hebben gedaan die nut hadden is hij er nu achter dat rollen en kruipen ook nog eens heel leuk kan zijn. Al heel lang wil Rinz lopen en staan. Dat staan gaat heel erg goed, zo goed zelfs dat hij alleen nog maar staat in zijn box. Als papa moedig je het aan natuurlijk maar om zijn ontwikkeling niet te forceren wilde we niet dat Rinz op het dagverblijf in een loopkar werd gezet. Als hij dat eenmaal door zou hebben zouden we hem helemaal niet meer aan het kruipen krijgen. Rinz doet namelijk de meeste dingen als het nuttig is. Zo hebben jullie kunnen lezen dat het draaien en omrollen in Loutsa pas leuk ging worden voor hem. Hij draaide zich al begin januari om maar het nut zag hij er niet van in. Nu was het dan toch zo ver....... Het kruipen is begonnen en dat laat hij merken ook.

De tijd van het zorgeloos dingen op tafel laten staan zoals kopjes thee, koffie en andere zaken is voorbij. De tafelloper kan van de tafel af, alles moet boven "Rinz hoogte" worden opgeborgen. Nu komt hij echt overal bij. Waar we hem op zijn speelkleed konden zetten met speeltjes, zoekt hij nu zijn eigen speeltjes op. Die speeltjes zijn echter tassen, snoertjes, kastjes en alle andere dingen die je op de grond van een huis kan aantreffen. Rinz is met kruipen ook nog eens heel erg snel geworden. Hij geniet er echt van om zo door het huis te kunnen banjeren.

Wat echter bij Rinz ook nog het geval is, is dat Rinz kruipen ziet als opstapje naar staan. Rinz heeft ook nog eens ontdekt dat je naar een tafel toe kan kruipen en je er vervolgens aan op kan trekken. Dit maakt de ontdekking van kruipen natuurlijk nog spannender voor hem. Dat staan blijft toch wel de grootste uitdaging die hij heeft. Als we hem uit bed halen staat hij in zijn bedje, als we hem in de box laten spelen gaat hij rechtop staan en over de rand heen kijken. Als je hem op schoot hebt zitten is hij pas rustig als hij kan staan. Al met al kruipt Rinz nu....... Een genot om als papa naar te kijken, maar aan de andere kant worden we als papa en mama wel geconfronteerd met een ventje dat wel heel erg snel groot aan het worden is.

Genieten in Athene en Loutsa

Niet is leuker dan van je gezin te genieten. Tijdens onze vakantie en Loutsa (Griekenland) heb ik dat ook zeker gedaan. Alweer een jaar na onze laatste vakantie, waar Rinz wel aanwezig was meer nog niet geboren, eindelijk weer eens lekker genieten. Rinz heeft de vliegreis zeer goed doorstaan. Nu was het tijd voor zon, strand en lekker niets doen. Na de eerste dag verwent te zijn met verse broodjes, Griekse bakkers zijn de beste van de wereld, was het tijd om lekker de omgeving te gaan verkennen. Natuurlijk zijn wij er eerder geweest maar dan let je niet op hoe het zou zijn met een buggy. En vertrouw me maar als ik zeg dat het dan heel anders is. Normaal loop je even over een onverharde weg maar met een buggy kan dat niet echt goed. Ach, we hebben het overleefd en een heerlijk stukje gewandeld. Rinz vond alles prachtig en wilde absoluut niet slapen.

De dag erop zijn we naar het strand geweest met zijn drietjes. Nog nooit eerder heeft Rinz in het strand gespeeld dus we waren beide erg benieuwd. Nou hij vond het om met één woord te zeggen "GEWELDIG"!!! Heerlijk om je ventje te zien spelen met zand op een mooi strand. Fantastisch om te ervaren hoe hij op ontdekkingstocht gaat. Eigenlijk is alles wat Rinz in Griekenland doet voor het eerst. Wat ik nog als allerleukst heb ervaren is dat Rinz heel erg vooruit is gegaan in die week. Opeens hoefde er geen nut meer te zijn om te draaien maar Rinz vind het nu leuk om te doen. Het leek wel een giga sprong die hij maakte. Opeens zat hij rechtop in zijn bedje, met als gevolg dat het bedje in de laagste stand moest. Ook trok hij zich ineens op aan de spijlen van ons bed. Opeens stond hij dus rechtop te lachen en ons vol verbazing achterlatend.

De aandacht die Rinz van alle Griekse vrienden kreeg vond hij ook geweldig. Aandacht vind hij sowieso al leuk maar zo veel aandacht als hij nu kreeg was wel heel bijzonder. Alleen waren ze allemaal verbaasd dat Rinz nog zo veel sliep. Stellina had verwacht dat Rinz al de hele dag wakker zou zijn. Nu scheelde dat niet veel maar toch sliep hij zo nu en dan nog wel :). Stellina zei dan ook tegen iedereen " If you don't see him, he is sleeping.". Dus met andere woorden "vraag maar niet waar hij is, als je hem niet gelijk ziet slaap hij". Ook de hoeveelheid die hij eet verbaasde Stellina. Misschien is het wel slim om Stellina een boek te geven. Iets in de geest van "Mommy for Dummy's" ofzo. Stellina is zwanger en zorgt voor een vrouw voor Rinz. In Griekenland betalen de ouders van de bruid het huis. Lekker goedkoop op vakantie vanaf heden dus :). Maar luiers verschonen ziet Stellina niet zitten, laat staan als het kindje gepoept zou hebben. Nu wordt er al gesproken over uitbesteding aan mama. Tja, zo kan het ook natuurlijk. Ik ben alleen benieuwd hoe het gaat lopen. Wellicht net als bij ons en met name bij mij. Ik draai er nu mijn hand niet meer voor om. Kom maar op met die poepluiers.

Onze vakantie was heerlijk. Rinz heeft genoten van alles en iedereen. Wij hebben vooral van Rinz genoten. Leuk om je zoon deels op te kunnen voeden in Loutsa. Stellina de vader gaf al aan dat we eigenlijk in het hoogsezoen moeten komen. Dan hebben de ouders van Stellina meer tijd voor ons. Ach, ik denk dat de volgende keer dat we gaan dit jaar wel eens kan zijn. We willen die kleine van Stellina ook niet natuurlijk!

Vakantie

Eindelijk was het zo ver...... Eindelijk konden we, na een jaartje niet meer te zijn geweest, op vakantie. Voor de meeste mensen niet zo'n probleem natuurlijk maar Maaike en ik zijn al ruim 7 jaar verwende reizigers. Na jaren van gemiddeld 3 reizen per jaar is het redelijk afkicken. Maar nu was het dan eindelijk weer zo ver. Al kort na de geboorte van Rinz hadden we tickets naar Griekenland geboekt. Natuurlijk moesten we er wel heen. Onze Griekse "familie" moest en zou Rinz zien. Buiten dat het ons niet vergeven zou worden als we niet zouden komen, wilde wij hem ook graag showen aan de Griekse wereld.

Met een vervelende start, onze vliegtijden zijn 4x gewijzigd, stonden we dan eindelijk bepakt op schiphol. Nouja, Maaike hadden wij mannen afgezet bij de vertrekhal en wij zouden de auto gaan parkeren op P3. De babybjorn mee, kan mijn ventje weer eindelijk eens tegen me aan gedragen worden, en met de bus naar Maaike toe. Daar aangekomen was het een drukte van jawelste..... Ik bespaar jullie de verdere details van alle ellende van vliegen met Alitalia maar Rinz heeft het super gedaan! Geen enkele keer heeft hij in het vliegtuig gehuilt. Sterker nog, hij vind vliegen reuze interessant en wilde dan ook niet slapen.

De vluchten vlogen voor bij en na een dagje reizen en overstappen stonden we in een warm Griekenland. Panos, de man van Stellina, stond ons al op te wachten. Na zoenen, tja in Griekenland zoenen mannen elkaar ook, de huurauto ophalen en gauw naar Loutsa toe. Eindelijk konden ze onze zoon in levende lijve aanschouwen. Als eerste kwam de opmerking dat hij zo'n mooi ventje was. Wat dachten zij dan?! Rinz is het mooiste ventje van de wereld! Rinz heeft alles gelaten over zich heen laten gaan. Al die aandacht vind hij wel leuk en zoals wij niet anders gewent zijn kwam hij weer met zijn vreselijk lieve lach en smolten de eerste Grieken al. Snel Rinz zijn bedje in elkaar zetten en daar kon hij eindelijk slapen.

De teleurstellingen was van de familie af te lezen. Ze hadden verwacht dat Rinz al veel langer wakker zou zijn. Nu moesten ze tot morgen wachten om hem te knuffelen en met hem te spelen. Het is allemaal nog leuker omdat Stellina nu zelf 11 weken zwanger is en Rinz dus een Grieks neefje of nichtje krijgt. Zoals wij de wereld hebben gezien vinden wij het heel bijzonder dat we Rinz dit mee kunnen geven. Het is gewoon heel erg bijzonder dat je weet dat Rinz ook een deel van zijn leven in Griekenland door zal brengen en dat niet ide toeristische kant van Griekenland maar het echte Griekse leven.

Hoe de vakantie verder is verlopen kunnen jullie morgen lezen........

Griepje

De laatste paar dagen zijn de mooiste dagen van het jaar. Eigenlijk is het al vanaf eind april mooi weer. Dus dagen waarop je met je kleine ventje erop uit wil trekken. Het bos in om Rinz te laten ervaren wat bos is, naar het strand, gewoon dingen doen. Vorige week heeft Rinz het uitstekend naar zijn zin gehad op zijn schooltje. Hij vindt het heerlijk om op het gras te zitten, de dames waren er al snel achter dat Rinz niet op het kleed bleef zitten. Afgelopen donderdag ben ik Rinz 's middags op gaan halen. Toen ik aan kwam waren ze nog lekker buiten aan het spelen. Heerlijk om te zien hoe de dames aan het knuffelen waren met ons ventje.

Na een tijdje het op afstand te hebben bewonderd ben ik naar mijn ventje toegelopen. Toen ik Rinz van dichtbij zag keek ik naar een ventje die helemaal versleten was. Ik heb Rinz nog nooit zo vreselijk moe meegemaakt. Hij keek gewoon scheel van vermoeidheid en had rode oogjes. Toen vertelde ze dat Rinz niet wilde slapen omdat hij helemaal niets wilde missen. Dat is Rinz op en top! Rinz wil echt alles weten. Als hij drink hoeft hij ook maar iets te horen om te stoppen en te kijken waar het geluid vandaan komt. Ach, thuis zou hij wel snel in slaap vallen dacht ik nog.

Thuis aangekomen was hij eigenlijk al te moe om te eten. Dus zijn warme maaltijd maar een keertje overslaan en direct naar boven. Even iets drinken en dan lekker naar bedje toe. Maaike maakt zich klaar om naar tennisles te gaan en 5 minuten later ben ik alleen met Rinz thuis. Nog geen minuut later begint Rinz te zingen in zijn bedje en vervolgens is hij 1,5 uur later nog klaar wakker. Uiteindelijk valt hij in slaap en kan hij uitrusten na een vermoeide dag.

De volgende dag bel ik naar Maaike en die verteld dat Rinz aan het hoesten en snotteren is. Het eerste griepje in een feit. Rinz is behoorlijk verkouden geworden en hoest zijn longen uit zijn lijfje. Wij hadden ons pinksterweekend anders voorgesteld dan we het nu hebben doorgebracht. Rinz is het hele lange weekend ziek geweest en papa en mama hebben het hele weekend medelijden met hem gehad. Ik vermoed dat Rinz het komt door het buitenspelen en een licht briesje, iets dat wij als heerlijk ervaren, ziek is geworden. Rinz heeft zijn eerste griepje achter de rug maar dit zal zeker niet het laatste griepje zijn.

Waar we wel blij mee zijn is dat Rinz alweer helemaal hersteld is. We gaan tenslotte binnenkort met Riz showen in Athene :).

Gemist

De afgelopen twee avonden heb ik Rinz moeten missen. Een trouwe lezeres van dit weblog gaat samen met haar vriend en zus op vakantie naar Egyte. Zoals elke vakantieganger die naar de Rode Zee gaat, willen ook zij gaan duiken. Omdat ik duikinstructeur ben heeft Maaike aangegeven dat ze een deel van de Openwater opleiding in Nederland zouden kunnen doen. Het contact tussen Marloes en mij was dan ook snel door Maaike geregeld. Helaas was het te kort dag om ook de zwembadlessen hier te geven maar door de theorie in Nederland te doen bespaar je wel een dagje leslokaal zitten. Bijkomend voordeel is dat je de theorie ook in het Nederlands gegeven wordt. Iets waar je nooit zeker van ben als je in het buitenland deze lessen volgt.

Dus na mijn werk eerst weer eens in de file staan. Als ik in de file sta bel ik altijd even naar Maaike en aan het eind van het gesprek praat ik ook nog even tegen mijn ventje. Rinz valt helemaal stil als hij de stem van Maaike of van mij over de telefoon hoort. Hij heeft geen flauw idee waar hij moet kijken maar heeft wel een glimlach van oor tot oor. Heerlijk om hem te zien genieten van alleen een stem. Aangekomen bij onze trouwe lezeres, even kennismaken met elkaar en dan mijn laptop opstarten voor de theorie presentaties. Als bureaubladachtergrond heb ik een foto van Rinz staan en de reacties van de dames waren dan ook geweldig om te horen. Rinz is natuurlijk ook het knapste ventje van de wereld! Op het moment dat Rinz ter sprake komt voel ik een hele warme gloed door mijn lijf gaan. Zo trots ben ik op ons ventje. Nu voelde ik naast die warme gloed ook wel een gevoel van gemis.

Voordat Rinz was geboren heb ik zelf tijdens de zwangerschap altijd heel stoer tegen Maaike gezegd dat we na de geboorte van Rinz wel tijd voor elkaar moesten maken. We zouden wel regelmatig samen weg gaan om leuke dingen te doen en altijd even tijd voor elkaar maken. Nu Rinz in ons leven is denk ik dat we beide niet zonder Rinz weg zouden willen gaan. Ja voor een avondje theater ofzo maar daarna weer zo snel mogelijk naar huis. Zelfs uit eten gaan, iets wat we elke maand toch minimaal 1x deden, doen we niet meer. We zijn liever thuis om van Rinz te genieten. 

De lesavonden zijn gezellig geweest en voorbij gevlogen. De cursisten waren goed voorbereid en ik moet zeggen dat ik wel vaker dit soort voorbeeldige cursisten zou willen hebben. Dat maakt het voor mij als instructeur ook een stuk leuker om les te geven. Ik wil de beide dames en heer dan ook heel veel plezier toewensen en hoop dat ze heel erg gaan genieten van al het bijzondere onderwaterleven.

Maar ook ik heb deze twee lesavonden iets geleerd..... En dat is dat ik mijn ventje vreselijk heb gemist.

Ene.... Marloes, Wouter en Kim.... Wij zijn stiekem best wel heel erg jaloers hoor. Jullie gaan doen wat wij altijd met heel erg veel passie hebben gedaan. Geniet ervan en laat je niet gek maken!!!!! Maar dat komt wel goed, daar ben ik van overtuigd!

Gecombineerde interesses

Rinz heeft een zeer goede fijne motoriek. Hij heeft al een paar maanden een meer dan gemiddelde interesse in zijn handjes. Niet alleen die van hemzelf maar ook de handen van papa en mama zijn zeer interessant. Hij kan uren naar zijn handjes kijken terwijl hij ze rond draait om deze van alle kanten te bekijken. Alles wat hij ziet daar wil hij met zijn vingertopjes aanraken. Zijn vingertjes zijn dan ook een onmisbaar onderdeel van zijn ontdekkingstocht door de wereld.

Rinz is ook nog eens zeer sterk. Al direct na de geboorte vertelde de verloskundige dat Rinz een beresterke baby is. Later is dit nog eens bevestigd door o.a. de wijkverpleegkundige, fysiotherapeute en de dames van Toerdeloo, het kinderdagverblijf dat ik altijd zijn schooltje noem in mijn stukjes. We nemen dan ook maar aan dat dit klopt. Eigenlijk hebben we de bevestiging van andere niet eens nodig. Rinz trekt zichzelf en zijn wipstoeltje op aan het babygym toestel. Hij heeft de Nijntje mobile ook al gesloopt door er aan te trekken.

Deze beide eigenschappen zorgen bij ons nog al eens voor verbazing. Met name omdat Rinz de eigenschappen gecombineerd toepast. Hij heeft een balletje met een belletje erin en deze vind hij leuk om te laten rammelen. Nu beweegt bijna elke baby, als je Rinz nog een baby kan noemen, vanuit zijn onderarm of met zijn hele arm. Rinz niet…. Rinz heeft een veel leuker trucje uitgevonden. Rinz beweegt het balletje vanuit zijn pols. Zijn armen houdt hij stil en beweegt zijn handje alleen vanuit zijn pols. Heel gecontroleerd beweegt hij het balletje.

Ook heeft Rinz een grotere bal, een Nijntje bal natuurlijk, in zijn box liggen. Het balletje is zo’n mini voetbal, net iets kleiner dan een handbal en net iets groter dan een tennisbal. Het is geen harde bal maar ook geen zachte. Het is een tussenmaatje in grote en hardheid dus. Leuke samenvatting om in 3 regels duidelijk te maken wat voor soort balletje het is. Nog steeds geen idee? Ach, kom zelf maar een kijken zou ik zeggen. Rinz groeit uit al zijn kadootjes J.

Gisteren was ik met stomheid geslagen toe Rinz op zijn rug in de box lag en met zijn rechterhandje iets opzij vast pakte. Het was het hierboven omschreven balletje. Met 1 handje pakte hij het balletje vast en begon, net zoals hij het kleine balletje beweegt, vanuit zijn pols het balletje heen en weer te bewegen. Nadat ik bijgekomen was van mijn verbazing riep ik Maaike. Samen keken we verbaasd naar Rinz en toen naar elkaar. Dat hij zo'n bal met 1 hand kan oppakken wil inderdaad wat zeggen van zijn fijne motoriek gecombineerd met heel erg veel kracht. Bijgekomen van de verbazing keken we elkaar aan. We zijn het over 1 dingen zeker eens......

Deze gecombineerde interesses ons nog wel eens voor heel wat verbazing zou komen te staan!!!

We willen niet, maar het moet....

We willen het helemaal niet, maar er komt een moment waarop je kleine vent naar zijn eigen kamertje moet. Door het spugen hebben we Rinz heel lang in onze slaapkamer gehad. Hij is een paar keer bijna gestikt dus we hadden geen rust in ons lijf om hem op zijn eigen kamertje te laten slapen. Nu is onze slaapkamer ruim 24 vierkante meter dus we hebben er ook de ruimte voor. Daarbij was het ook wel heel makkelijk omdat Maaike borstvoeding gaf. Op het moment dat Rinz 's nachts wakker werd, kon Maaike hem gelijk naast haar neerleggen en eten geven.

Afgelopen zaterdag is Rinz alweer 7 maandjes geworden. Het is een beul aan het worden en de tijd dat hij in zijn wiegje kon slapen is ook alweer voorbij. We hebben dan ook besloten het gelijk in Rinz zijn eigen kamertje te proberen. De angst van het spugen is nog niet voorbij maar eens moeten we er toch aan geloven. Vandaag is het dan zo ver, het is de eerste keer dat hij 's nachts niet bij ons slaapt. Iets wat me best wel een dubbel gevoel geeft. Aan de ene kant hebben we nu ook onze eigen momenten. Ik mis onze urenlange gespreken wel zo voor het slapen gaan. Dat deden we niet om Rinz niet wakker te laten worden. Aan de andere kant mis ik mijn ventje nu al. Het idee dat hij helemaal alleen ligt vind ik ook best wel zielig.

Natuurlijk weet ik ook wel dat wij er meer last van hebben dan Rinz. Ook is het beter voor Rinz omdat hij anders straks niet meer wil slapen zonder ons. Dat is iets wat we zeker niet willen. Dan kost het ons straks heel veel moeite hem in zijn eigen kamertje te krijgen. Maar toch, het is wel mijn ventje, mijn kanjertje, mijn allesie! Ik durf te wedden dat ik vanacht nog wel een aantal keer wakker zal worden om even te gaan kijken. Wedden?

Oma
4 februari 1910 – 22 april 2008

Dinsdag is oma Klazien overleden op 98 jarige leeftijd. Sinds begin dit jaar was oma al een beetje aan het kwakkelen en ging haar gezondheid achteruit. Nu is 98 ook zeker een hele mooie leeftijd en ik teken ervoor om zo oud te mogen worden met de geestelijke en lichamelijke gezondheid zoals ik oma heb mogen meemaken. Oma was een tof mens, een hele pientere dame die ongelofelijk veel heeft meegemaakt. Tot het laatste moment leuk, humorvol en erg liefdevol.

Oma heeft ook een groot gezin groot gebracht met heel veel normen en waarden. Deze normen en waarden heeft Maaike ook meegekregen en die gaan wij Rinz ook weer meegeven.

Ik ben ook trots dan oma een kleine anderhalve week geleden nog heeft kunnen genieten van Rinz. Toen we binnen kwamen zat oma in een rolstoel met zo’n tafelblad ervoor. Vanaf het moment dat oma haar achterkleinkind zag begon ze te glunderen. Rinz vond het dan ook helemaal geweldig bij oma en reuze interessant. Hij bleef maar lachen naar oma die op haar beurt, praten kon ze de laatste weken niet meer, maar dag bleef zeggen tegen Rinz. Het deed ons ook goed om oma zo te zien genieten. Oma is altijd stapelgek geweest op haar (achter)kleinkinderen. Omdat we wisten dat het niet lang meer zou kunnen duren hebben we van oma en Rinz veel foto’s gemaakt en stukjes gefilmd.

Zodra Rinz oud genoeg is zullen we zeker vertellen en laten zien wie oma Klazien was en hoe oma in het leven stond. Oma was altijd op en top positief en ik kan dan ook merken dat Maaike echt een kleinkind is van oma. Ik denk dan ook dat Rinz zijn vrolijkheid van die kant van de familie heeft. Niet dat ik nooit vrolijk ben, maar ik heb ’s morgen zeker een uurtje nodig en Rinz lacht zodra hij wakker is.

Vrijdag is de begrafenis van oma. Ik ervaar het niet als iets droevigs maar als iets dankbaars. Dankbaar omdat we zo lang van oma hebben mogen genieten en zo veel hebben mogen leren. Oma zou het zo ook gewild hebben…….. Maar missen gaan we haar zeker!!!!!!!!!!!! We hadden haar graag nog jaren bij ons willen hebben gehad.

Morgen gaan we zwemmen

Ik ben eigenlijk nooit een waterratje geweest. Zwemmen vond ik vroeger wel aardig maar ik had er eigenlijk niet zo veel mee. Als puber was het zwembad wel leuk maar meer om meisjes te plagen, stoer te doen en bommetjes te maken. Niets bijzonders dus, gewoon zoals elke puber. Nog steeds heb ik niet veel met zwemmen. Toch heb ik heel veel met water. Morgen is het alweer 7 jaar geleden dat Maaike aan mij het jawoord gaf. Ook is het dan bijna 7 jaar geleden dat ik met het duikvirus in aanraking ben gekomen. Nu ben ik een onderwaterrat :)

Elk jaar doen we wel iets bijzonders op onze huwelijksdag. Tot nu toe hebben we die, op de trouwdag na natuurlijk, altijd met z'n tweeën door gebracht. Morgen doen we dat voor het eerst met zijn drieën. Morgen gaan we als gezinnetje iets bijzonders doen. Eigenlijk wordt morgen wel een hele bijzondere dag. Morgen gaan we de basis leggen voor een hoop plezier in het water.

Morgen gaan we zwemmen! Al sinds Rinz geboren is verheug ik me al op zwemmen met hem. Ik heb al tijdens de zwangerschap gezegd dat ik wil gaan zwemmen met Rinz. Dus zodra het kon hebben we hem dan ook voor "zwemles" ingeschreven. Dit kon al met 4 maanden, maar Rinz mocht pas zwemmen als hij 6 maanden zou zijn. Nu weten jullie allemaal dat Rinz alweer bijna 7 maandjes oud is. De tijd vliegt als een gek voorbij. Voor "zwemles" staat een wachtlijst en men kan ons niet vertellen hoelang de lijst is. Er wordt gezegd dat er ruimte is zodra andere kindjes toe zijn aan de volgende lessen. Hier viel mijn mond van open en heb ook gelijk gevraagd of we het wel over hetzelfde hebben. Of ze wel weten dat onze zoon 6 maanden is en "zwemles" spelen in het water is. Ze keken me aan alsof ik degene was die gek is. Nou onze zoon moet genieten van het water en hij hoeft zeker niet te beginnen aan zijn A diploma. Daar is volgens mij nog tijd zat voor.

Toch willen we gaan zwemmen met Rinz en morgen, op onze 7de trouwdag, gaan we dan ook. Het blijkt niet makkelijk te zijn een zwembad te zoeken waar je in het weekend kan zwemmen met baby's. De paar baden die er zijn vallen af omdat ze chloorwater gebruiken. Nu kopen we alle mogelijke verzorginsmiddelen die er zijn voor Rinz, massseerd Maaike hem elke avond met olie voor zijn zeer droge huid. We hebben een zonnebril gekocht tegen felle zon. Nee, dan zouden we wel in een zwembad met chloorwater gaan zwemmen met hem. Dacht het dus van niet! We gaan alleen zwemmen met Rinz in een bad met Bronwater. Die hebben we nu gevonden..........

Morgen gaan we zwemmen met Rinz :). Ik kan nu al niet wachten......